Αρχείο ετικέτας ΕΠΙΚΑΙΡΑ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΟΥ ΚΑΤΑΘΕΣΕ Ο ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ Κος ΚΑΔΗΣ ΣΤΙΣ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015 ΚΑΙ ΑΦΟΡΟΥΝ

1. ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΩΡΟΛΟΓΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (ΣΕΛ. 11-14)

2. ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΩΡΟΛΟΓΙΟ ΠΡΑΓΡΑΜΜΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ – Α ΛΥΚΕΙΟΥ (ΣΕΛ 20-21)

3. ΟΙ 6 ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ – ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ (ΣΕΛ. 25-28)

4. ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ (ΣΕΛ 29-30)

5. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ (ΣΕΛ. 30-31)

ΑΚΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΕ..
ΔΕΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

 

 

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

»Θανάτω θάνατον πατήσας»

Με το θάνατό Του ο Χριστός προσέφερε το σώμα Του για χάρη όλων των ανθρώπων.

Έπαθε υπέρ πάντων και με το πάθος Του κατάργησε το θάνατο, αφού ο θάνατος δεν μπόρεσε να Τον νικήσει.

Ταυτόχρονα όμως κατάργη­σε και εκείνον που εξουσίαζε το καθεστώς του θανάτου, δηλαδή τον ίδιο το διάβολο,

και απάλλαξε τους ανθρώ­πους από τη σκληρή δουλεία της αμαρτίας (Εβρ. β 14-15).

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πότε έγινε ο Μυστικός Δείπνος;



Την 1η Απριλίου του έτους 33 μ.Χ. και ημέρα Τετάρτη  , έλαβε χώρα ο Μυστικός Δείπνος, σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ


Σύμφωνα με τον καθηγητή Κόλιν Χάμφρις, υπάρχουν αντικρουόμενες αναφορές για τον Μυστικό Δείπνο στα Ευαγγέλια τουΜατθαίου, του Μάρκου και του Λουκά σε σχέση με αυτό του Ιωάννη, καθώς οι τρεις πρώτοι ιστόρησαν τα γεγονότα χρησιμοποιώντας παλαιότερο ημερολόγιο από το επίσημο εβραϊκό. 

Ο καθηγητής υποστηρίζει επίσης ότι η σύλληψη του Ιησού, η ανάκριση και οι δίκες δεν έλαβαν χώρα σε μία μόνο νύχτα.


Στο βιβλίο του καθηγητή «Το μυστήριο του Μυστικού Δείπνου» αναφέρεται ότι ενώ τα Ευαγγέλια του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά λένε ότι ο Δείπνος συνέπεσε με την έναρξη του Πάσχα των Εβραίων, αυτό του Ιωάννη αναφέρει ότι έγινε πριν από το Πάσχα. «Το γεγονός αυτό προβλημάτιζε τους μελετητές της Βίβλου εδώ και αιώνες. Για την ακρίβεια αναφέρουν ότι είναι το πιο ακανθώδες ζήτημα στην Καινή Διαθήκη» λέει ο ίδιος στο BBC.

«Αν εξετάσουμε τα γεγονότα που αναφέρονται στα Ευαγγέλια, μεταξύ του Μυστικού Δείπνου» και της Σταύρωσης υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός συμβάντων. Δεν είναι δυνατόν όλα αυτά να συνέβησαν από την Πέμπτη μέχρι το πρωί της Παρασκευής», προσθέτει. 

Ωστόσο το μυστήριο λύνεται αν σκεφτούμε ότι οι Ευαγγελιστές χρησιμοποιούσαν διαφορετικά ημερολόγια. Όπως λέει,  ο Μάρκος, ο Ματθαίος και ο Λουκάς είχαν υπόψη τους το παλιό εβραϊκό ημερολόγιο, αντί για το επίσημο που ήταν σε ισχύ.

σημ. Sinolo Maths: Ο καθηγητής , προφανώς , δεν έλαβε υπόψην οτι , από την δύση του ηλίου άρχιζε η επόμενη μέρα , για τους εβραίους . Άρα η Τετάρτη νύκτα είναι η Πέμπτη , κατά το έβραικο ημερολόγιο.

πήγη: daypress.gr

Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ

καὶ τῶν ἀγγέλων,

καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα

καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν

καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν

καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου

 καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι

ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ 2014
ΥΓΕΙΑ – ΧΑΡΑ – ΑΓΑΠΗ

ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΗ

ΥΓΕΙΑ – ΑΓΑΠΗ – ΕΥΤΥΧΙΑ

ΜΑΡΙΟΣ ΣΙΝΝΟΣ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΑΓΑΠΗ-ΥΓΕΙΑ-ΕΥΤΥΧΙΑ

.                      ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΧΑΡΙΖΕΙ ΥΓΕΙΑ – ΕΥΤΥΧΙΑ – ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

.                                                                                                                      φιλικά

.                                                                                                                 Μάριος  Σίννος

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

»Θανάτω θάνατον πατήσας»

Με το θάνατό Του ο Χριστός προσέφερε το σώμα Του για χάρη όλων των ανθρώπων.

Έπαθε υπέρ πάντων και με το πάθος Του κατάργησε το θάνατο, αφού ο θάνατος δεν μπόρεσε να Τον νικήσει.

Ταυτόχρονα όμως κατάργη­σε και εκείνον που εξουσίαζε το καθεστώς του θανάτου, δηλαδή τον ίδιο το διάβολο,

και απάλλαξε τους ανθρώ­πους από τη σκληρή δουλεία της αμαρτίας (Εβρ. β 14-15).

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΕΠΕΙΓΟΝ : ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΓΙΩΡΓΟ

Ο ΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΔΟΤΗ ΜΥΕΛΟΥ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ ,

ΚΑΘΩΣ ΠΑΣΧΕΙ ΑΠΟ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ.

ΟΣΟΙ  ΕΧΟΥΜΕ ΙΧΝΟΣ  ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟ 17 ΩΣ 50 ΧΡΟΝΩΝ ,

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΤΡΑΠΕΖΑ   ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 9 ΩΣ ΤΙΣ 12 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ,

ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΛΕΧΘΕΙ Η ΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑ.

ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΗ/Ο ΝΟΣΟΚΟΜΟ , ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΓΙΩΡΓΟ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ

ΒΟΗΘΩ ΒΟΗΘΑΣ ΒΟΗΘΑ ΒΟΗΘΟΥΜΕ ΒΟΗΘΑΤΕ ΒΟΗΘΟΥΝ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΑ ΜΑΣ

»Η Ρωμιοσύνη εν’ φυλή συνότζαιρη του κόσμου,

κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ι ‘ξηλείψει,

κανένας, γιατί σιέπει την ‘που τ’ άψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη έν’ να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει!

               αφιερωμένο σε όσους γεννηθήκαν έλληνες

                                      και σε όσους αισθάνονται έτσι

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

σύνολο – sinolo

 

ΣΥΝΤΟΜΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ – »ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΑΛΛΥΛΕΓΓΥΗ»

ΤΟ SINOLO ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ

ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ

ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΛΟΙΠΟΝ:

1. ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ 6Ο ΔΙΣ

2. ΟΙ ΑΜΕΣΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΤΩΝ 6 ΔΙΣ (10% ΔΗΛΑΔΗ)

3. ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ ,ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΕΝΑ, 90 ΔΙΣ ,ΣΕ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ.

4. Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ »ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΑΝΕΚΔΟΤΟ.

ΛΥΣΗ:

1. ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ , ΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΙΧΝΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ.

2. ΕΣΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΘΕΤΕΣ , ΜΕ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΔΕΚΑΕΤΕΣ ΟΜΟΛΟΓΟ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ , ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΠΕΝΔΥΤΗ ,ΝΑ ΤΟ ΕΞΑΡΓΥΡΩΣΕΙ ΣΤΗ ΛΗΞΗ ΤΟΥ ‘Η ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΝΕΩΣΕΙ ΜΕ ΕΥΝΟΙΚΟΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ.

3.ΕΚΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ ΑΦΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΥΠΗΡΞΕ ΤΕΤΟΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.  ΚΑΙΡΟΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΝΑ »ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ» 50 ΧΑΡΑΜΟΦΑΗΔΕΣ ΜΕΓΑΛΟΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ.

4. ΑΜΕΣΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ , ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΟΥΣ , ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ »ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ».

5. ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΔΗΛΩΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ , ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΦΥΣΗΣ ,  ΜΕ ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΚΑΙ ΕΞΥΓΕΙΑΝΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.

ΑΝ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ,  ΑΣ ΜΑΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ

ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΕΧΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ,ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΤΑΝ ΕΝΕΡΓΕΙ ΩΣ ΣΥΝΟΛΟ.

ΜΑΡΙΟΣ ΣΙΝΝΟΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ

ΠΟΙΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΜΑΣ »ΒΟΗΘΑ»;

 

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ – Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΑ ΣΥΝΕΒΗ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΑΡΤΙΟΥ 2013.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ Η ΑΝΟΙΞΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ , ΠΟΥ ΦΕΤΟΣ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΙΣ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ,

ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.

ΜΑΡΙΟΣ ΣΙΝΝΟΣ

ΣΥΝΟΛΟ – SINOLO

H ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Ο ίδιος ο Χριστός ήταν ο εμπνευστής της σαρακοστής, αφού πέρασε 40 μερόνυχτα χωρίς να φάει.

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο 4:1-4

ΚΑΙ ο Ιησούς, πλήρης Αγίου Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη·

και φερόταν από το Πνεύμα στην έρημο,  πειραζόμενος από τον διάβολο 40 ημέρες·

και δεν έφαγε τίποτε εκείνες τις ημέρες· και αφού αυτές τελείωσαν, ύστερα πείνασε.

 Και ο διάβολος είπε σ’ αυτόν: Αν είσαι Υιός τού Θεού, πες σε τούτη την πέτρα να γίνει ψωμί.

Και ο Ιησούς απάντησε σ’ αυτόν, λέγοντας: Είναι γραμμένο, ότι:

 «Μονάχα με ψωμί δεν θα ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με κάθε λόγο τού Θεού».

Καθιερώθηκε τον 4ο αιώνα μ.Χ και είναι η αρχαιότερη νηστεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας , σε ανάμνηση του γεγονότος και ως προετοιμασία των πίστων για τα  Πάθη και την Ανάσταση του Χριστού.

Αρχικά διαρκούσε έξι εβδομάδες ενώ αργότερα προστέθηκε και η έβδομη εβδομάδα.

Ονομάζεται «Σαρακοστή» από το διάστημα των  σαράντα ημέρων νηστείας, που ξεκινά από την Καθαρή Δευτέρα μέχρι και την Παρασκευή πριν το Σάββατο του Λαζάρου. Αν προστεθεί τοΣάββατο του Λαζάρου,η Κυριακή των Βαΐων και η Μεγάλη Εβδομάδα η νηστεία φτάνει τις πενήντα μέρες.

Κατά την περίοδο αυτή καταναλώνονται »αλάδωτα» φαγητά, πλην Σαββάτου και Κυριακής , όπου επιτρέπονται »λάδι και κρασί». Τα ψάρια επιτρέπονται μόνο την 25η Μαρτίου και την Κυριακή των Βαΐων.

Η νηστεία  πρέπει να δηλώνει την πείνα μας για τον Θεό , αλλιώς καταντά τυπολατρία και πράξη υποκρισίας.

Στο κατά Ματθαίον

...και όταν νηστεύετε, μη γίνεστε σαν τους υποκριτές, σκυθρωποί·

επειδή, αφήνουν άπλυτα τα πρόσωπά τους, για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν·

σας διαβεβαιώνω, ότι έχουν ήδη τον μισθό τους.

Εσύ, όμως, όταν νηστεύεις, λούσε το κεφάλι σου, και πλύνε το πρόσωπό σου·

για να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις,

αλλά στον Πατέρα σου που είναι στον κρυφό χώρο·

και ο Πατέρας σου που βλέπει στον κρυφό χώρο, θα σου ανταποδώσει στα φανερά. 

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΝΗΣΤΕΙΑ

Γράφει ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ν η σ τ ε ύ ε ι ς; Απόδειξέ το μέσα από τα έργα σου…
Ε ά ν δεις φτωχό, να τον ελεήσεις.
Ε ά ν δεις εχθρό, να συμφιλιωθείς μαζί του.
Ε ά ν δεις μια όμορφη γυναίκα, να μην την κοιτάξεις.
Ας μη νηστεύει μόνον το στόμα… αλλά και το μάτι και η ακοή και τα χέρια και τα πόδια και όλα τα μέλη του σώματος.
Τα χέρια, από την αρπαγή και την πλεονεξία.
Τα πόδια, από τους δρόμους που οδηγούν σε αμαρτωλά θεάματα.
Τα μάτια, να μην πέφτουν λάγνα πάνω σε όμορφα πρόσωπα ούτε να περιεργάζονται τα κάλλη άλλων.
Δεν τρως κρέας;
Τα μάτια σου, ας μη φάνε την ακολασία.
Η ακοή σου, ας μη δέχεται κακολογίες και διαβολές.
Το στόμα, ας νηστεύσει από αισχρά λόγια και λοιδορίες.
Αφού δεν είμαστε σαν τα ζώα, γιατί πρέπει να δαγκώνουμε και να τρώμε τους αδελφούς μας;

Το sinolo σας εύχεται «ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ»

ΤΥΡΙΝΗ ή ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ

Τυρινή Εβδομάδα ή της Τυροφάγου 

Μετά την Κρεατινή εβδομάδα,  ακολουθεί η Τυρινή Εβδομάδα, με αποκορύφωμα την  Κυριακή της Τυρινής .

Ονομάζεται έτσι λόγω της (υπερβολικής) κατανάλωσης τυροκομικών, για τελευταία φορά, πριν το ΠΑΣΧΑ.

Είναι , κυριολεκτικά, η καθαυτή αποκριά αφού την εβδομάδα αυτή εξαφανιζόταν από το σπίτι όλα τα κρεατικά ( λέμε τώρα..).

 Λέγεται αλλιώς Τρανή Αποκριά, διότι τότε φθάνουν στο αποκορύφωμά τους τα φαγοπότια , όπου επιτρέπονται τα πάντα πλην κρέατος  ( τα γαλακτοκομικά έχουν την τιμητική τους) , όπως και οι καρναβαλίστικες εκδηλώσεις και τα γλέντια.

Η Κυριακή της Τυροφάγου είναι η κατεξοχήν αποκριατικοκαρναβαλίστικη  αφού, σύμφωνα με τον λαογράφο

Γεώργιο Μέγα  («Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας»):

…..όταν φθάσει η Κυριακή αυτή, εκτείνονται στο έπακρο η ευθυμία, οι αθυροστομίες των μεταμφιεσμένων, οι άσεμνες εμφανίσεις και οι χοροί. Η ημέρα όλη περνά με την κίνηση των μασκαράδων, με τις επισκέψεις και προπάντων με τα πλούσια φαγοπότια, με κύριο γνώρισμα τα γαλακτώδη εδέσματα. Τον γενικό θόρυβο επιτείνουν οι εκπυρσοκροτήσεις των κροτίδων και των ρουκετών.
Δεν νοείται καλοπέραση και αποκριά χωρίς τα φαγοπότια…. 

το sinolo σας εύχεται καλή… δίαιτα..

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ; Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

Τι είναι η ΑΠΟΚΡΙΑ ή ΑΠΟΚΡΕΩ;

Απόκρεω ή αποκριά, χαρακτηρίζεται η περίοδος των τριών εβδομάδων πριν από την Καθαρά Δευτέρα, κατά την οποία επικρατεί το έθιμο του μασκαρέματος. «Αποκρεά» σημαίνει την αποχή από το κρέας (από-κρεώ).

Συνώνυμη της λέξης Αποκριά είναι και η λέξη Καρναβάλι (Carnival) που προέρχεται από το λατινικό carnem levare (αποχή από το κρέας).

Οι ρίζες των εκδηλώσεων αυτών βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα, στη Διονυσιακή λατρεία. Ο Διόνυσος, κατά το δωδεκάθεο, ήταν ο θεός της γονιμότητας και οι αρχαίοι `Ελληνες τον τιμούσαν με μεγάλους εορτασμούς, τα Διονύσια. Κατά τους εορτασμούς αυτούς, στην αρχαία Αθήνα, γινόταν παρέλαση άρματος που ξεκινούσε από τη θάλασσα (συμβόλιζε τον ερχομό της Άνοιξης ).

Οι επιβαίνωντες στο άρμα – άμαξα,  περιφερόμενοι τους δρόμους  χυδαιολογούσαν κατά του παρευρισκομένου πλήθους (εξού και η έκφραση » άκουσε τα εξ’ αμάξης»). Το άρμα ακολουθούσαν χορευτές και τραγουδιστές μεταμφιεσμένοι με προσωπίδες που τραγουδούσαν σατυρικά (μυλλομένα) τραγούδια. Οι εορτασμοί αυτοί, πέρασαν από πολιτισμό σε πολιτισμό δεχόμενοι επιρροές από διάφορες κουλτούρες και ιστορικά γεγονότα.

Με την επικράτηση του χριστιανισμού, στοιχεία της αρχαιοελληνικής λατρείας συνδυάστηκαν στη συνείδηση και τις παραδόσεις του λαού με την περίοδο πριν από τη Σαρακοστή. Από το 19ο αι. μέχρι σήμερα το καρναβάλι ξεκινά κάθε χρόνο την Κυριακή του Τελώνη και Φαρισαίου και λήγει την Κυριακή της Τυροφάγου.

Παλιότερα,  παρέες μεταμφιεσμένων (πελλόμασκες) κυκλοφορούσαν στους δρόμους και γύριζαν τα βράδια στις γειτονιές τραγουδώντας άσεμνα και σκωπτικά τραγούδια. Αυτού του είδους, όμως, οι καρναβαλικές εκδηλώσεις χάθηκαν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό με το πέρασμα του χρόνου για να επικρατήσουν οργανωμένες από τις τοπικές κοινωνίες και τυποποιημένες εορταστικές εκδηλώσεις με αποκριάτικες στολές και άρματα.

Οι Απόκριες αποτελούν ουσιαστικά  μια περίοδο εκτόνωσης , πριν αρχίσει η Σαρακοστή,  την Καθαρά Δευτέρα. Με τη νηστεία της Σαρακοστής οι πιστοί προετοιμάζονται ψυχικά και σωματικά για να παρακολουθήσουν τα Θεία Πάθη κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Τι είναι το Τριώδιο;

Με τον ευρύτερο όρο Αποκριά, ονομάζουμε τη χρονική περίοδο τριών εβδομάδων πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή, το γνωστό μας τριώδιο.

Οι τρεις Κυριακές που κλείνουν την κάθε εβδομάδα του τριωδίου είναι:

  • η Κυριακή του Ασώτου,
  • η Κυριακή της Απόκρεω (μικρή αποκριά) και
  • η Κυριακή της Τυροφάγου (Μεγάλη Αποκριά).

Η περίοδος του Τριωδίου καλύπτει:

α. Τις τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (22 ημέρες).

β. Τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (40 ημέρες, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή πριν από το Σάββατο του Λαζάρου).

γ. Τις δυο ήμερες Σάββατο του Λαζάρου και Κυριακή των Βαΐων (συνδετικές ήμερες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με τη Μεγ. Εβδομάδα).

δ. Τη Μεγάλη Εβδομάδα (6 ημέρες).

Τσικνοπέμπτη – Η αρχή του καρναβαλιού 

Οι τρεις εβδομάδες πριν την αρχή της Σαρακοστής ονομάζονται Προφωνή, Κρεατινή και της Τυροφάγου.

Στο μέσο της Κρεατινής (της 2ης) εβδομάδας βρίσκεται η Τσικνοπέμπτη, κατά την οποία παραδοσιακά καταναλώνεται μεγάλη ποσότητα κρέατος, εν είδει προετοιμασίας για τη νηστεία της Σαρακοστής. Για την ορθόδοξη παράδοση, οι νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής είναι σημαντικές, οπότε η Πέμπτη θεωρούνταν η καταλληλότερη μέρα για κραιπάλες.

Η Τσικνοπέμπτη θεωρείται η αρχή της αποκριάς – είσοδος του βασιλιά καρνάβαλου – έναρξη των αποκριάτικων εκδηλώσεων.

Το όνομα «Τσικνοπέμπτη» προέκυψε γιατί την ημέρα αυτή (Πέμπτη) το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να έχει πάντα λίγο λίπος ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη «τσίκνα».

Ακόμα και οι πιο φτωχοί άνθρωποι κάθε περιοχής, πρέπει να ψήσουν κρέας ώστε να μυρίσει το σπίτι τους και όλοι να ξέρουν ότι γιορτάζουν!

Γιατί φοράμε μάσκες ;

Μαζί με την Τσικνοπέμπτη έχει καθιερωθεί πλέον και η ειδωλολατρική παράδοση του μασκαρέματος που υποτίθεται ότι διώχνει τα κακά πνεύματα του χειμώνα και βοηθάει έτσι στην εξασφάλιση μιας επιτυχημένης σοδειάς.

Το sinolo σας εύχεται καλή διασκέδαση

και όπως πάντα

ΦΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΟ ΜΕ ΜΕΤΡΟ

ΕΧΕΧΕΕΧΕΧΕ

ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ

και της  ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ

Η ιστορία χάνεται στα βάθη των αιώνων και τον Βαβυλώνειο ηγεμόνα Νεβρώδ (γιο της Σεμίραμις Α) που κατά παράδοση κυνηγούσε λύκους στα δάση των Απέννινων ορών όπου και ονομάστηκε Λούπερκους ( lupus – λύκος). Θεωρείτο προσώποποίηση του χανανίτικου θεού της βροχής και της γονιμότητας  Βάαλ .

Οι λαοί της τότε ανατολής γιόρταζαν προς τιμή του Βάαλ – Λούπερκους περί τα μέσα Φεβρουαρίου, μιαν ειδωλολατρική αισθησιακή γιορτή , για να εξευμενίσουν την Φύση και να έχουν καλή σοδειά.

Οι Ρωμαίοι αργότερα τήρησαν το παγανιστικό αυτό έθιμο με τα  «Λουπερκάλια» (Lupercallia) που εορτάζονταν 14 και 15 Φεβρουαρίου. Η ανταλλαγή δώρων μεταξύ των «αγαπημένων» συνηθίζονταν από εκείνη την εποχή. Έβαζαν τα ονόματα νεαρών κοριτσιών σ’ ένα κουτί και οι άντρες έπαιρναν εκείνη που θα τους τύχαινε στο λαχνό.

Οι Ρωμαίοι έσπειραν το έθιμο και στα μέρη μας ταυτίζοντας τον Λούπερκους με το θεό Πάνα όπου συνεχίστηκε και στη χριστιανική εποχή. Μετά την αναγνώριση του Χριστιανισμού, ως επίσημης θρησκείας , έγιναν προσπάθειες κατάργησης της γιορτής. Όμως, αυτό που τελικά κατορθώθηκε, ήταν ν’ αλλάξει η γιορτή από »Λουπερκάλια» σε »μέρα του Αγίου Βαλεντίνου»!

Ο  Άγιος Βαλεντίνος έζησε περί το 270μΧ, επί Κλαύδιου του 2 ου και ήταν επίσκοπος του Τέρμι της Ιταλίας. Θέλοντας να διαδώσει τη χριστιανική πίστη, μαζί με τον Άγιο Μάριο, πάντρευαν ζευγάρια χριστιανών την εποχή που ο Κλαύδιος το είχε απαγορεύσει γιατί δεν έβρισκε άνδρες για τις εκστρατείες του και πίστευε ότι ο λόγος ήταν πώς οι άνδρες δεν ήθελαν να αφήσουν τις οικογένειές τους και τις αγαπημένες τους. Οι δύο Ιερείς βασανίστηκαν μέχρι θανάτου. Ο Άγιος Βαλεντίνος λατρεύεται από τον 4ο αιώνα στη Ρώμη, στο παρεκκλήσι της βασιλικής της Via Flaminia.  Θεωρείται προστάτης των επιληπτικών. Εορταζόταν από τους καθολικούς στις 14 Φεβρουαρίου μαζί με τον Άγιο Μάριο μέχρι και το 1969 που αφαιρέθηκε απο το καθολικό εορτολόγιο.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν  αναγνώρισε τον άγιο αυτό και  αποφάσισε να δημιουργήσει τον δικό της.

Υπάρχει επομένως ο Άγιος Έρωτας στις 25 Ιουνίου (καμία σχέση , μόνο στο όνομα), αλλά και Άγιοι προστάτες του Έρωτα, όπως ο Άγιος Υάκινθος στις 3 Ιουλίου και οι Άγιοι Ακύλας και Πρισκίλλα  στις 13 Φεβρουαρίου, οι οποίοι όμως δεν κατάφεραν να καθιερωθούν .

ΣΥΝΟΛΟ – SINOLO

Ο ΚΟΥΤΣΟΦΛΕΒΑΡΟΣ

 

Φεβρουάριος ή Φλεβάρης

Ονομασία του μήνα Φεβρουαρίου

Ετυμολογία μήνα: Ο Φεβρουάριος παράγεται από το λατινικό ρήμα februare, που σημαίνει καθαίρω, αγνίζω, αποβάλλω τα καθάρματα.
Ο Φεβρουάριος προστέθηκε στο Ρωμαϊκό έτος σαν ο τελευταίος μήνας από τον Πομπίλιο Νουμά.  Το 153 π,χ. μεταφέρθηκε στη θέση που έχει σήμερα (δεύτερος μήνας του έτους), και σε αυτή τη θέση διατηρήθηκε και στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Στη διάρκειά του οι Ρωμαίοι διοργάνωναν τελετές καθαρμών και εξαγνισμών.
Η λατινική λέξη februa σημαίνει καθάρσιος-καθαρκτικός και το ουδέτερο πληθυντικού februa, σήμαινε όχι μόνο καθαρτήριος, αλλά και συγκεκριμένα ειδική γιορτή που γίνονταν τον μήνα Φεβρουάριο.
Ο μήνας λοιπόν που περιλάμβανε τους καθαρμούς ονομάστηκε Februarious mensis και μετά από παράλειψη του mensis (μήνας) έμεινε η λέξη Φεβρουάριος.
Η Άλκη Κυριακίδου-Νέστορος αναφέρει ότι ο Φέβρουος ήταν ο θεός των νεκρών και η Φεβρούα ήταν η θεά που επόπτευε τους καθαρμούς και τους εξαγνισμούς.
Ο μήνας Φεβρουάριος ήταν αφιερωμένος λοιπόν από τους Ρωμαίους στον εξαγνισμό και επιπρόσθετα, επειδή ήταν πολύ βροχερός τον είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα.
Ο Φεβρουάριος αντιστοιχούσε προς τον αττικό μήνα Ανθεστηριώνα.
Με την καθιέρωση του Ιουλιανού ημερολόγιου (46 π.χ.) περιορίστηκαν οι μέρες του μήνα αυτού από 30 που ήταν ως τότε σε 29, και την εποχή του αυτοκράτορα Αυγούστου του αφαιρέθηκε μια ακόμη ημέρα, που προστέθηκε στον μήνα Αύγουστο προς τιμήν του Αυτοκράτορα.

Ονομασίες λαϊκές για το μήνα Φεβρουάριο

Για να συντονιστεί το ημερολόγιο των 365 ημερών προς το ηλιακό έτος, καθιερώθηκε η αύξηση των ημερών του Φεβρουαρίου κατά μια, κάθε τέσσερα χρόνια.
Ο λαός μας τον αποκάλεσε Κουτσοφλέβαρο, επειδή έχει 28 ημέρες και κάθε τέσσερα χρόνια 29. Κάθε τέσσερα χρόνια που έχουμε δίσεκτο έτος, ο λαός μας πιστεύει ότι είναι κακότυχο. Το δίσεκτο έτος  δεν πρέπει να φυτεύουν αμπέλια οι γεωργοί ούτε να γίνονται γάμοι ούτε να χτίζονται σπίτια.
Λέγεται επίσης ΦλιάρηςΛηψομήνας, Κουτσός, Κουτσούκης ή Μικρός (Κύπρος).
Στον Πόντο τον Φεβρουάριο τον ονόμαζαν συνήθως Κούντουρος, γιατί έχει κοντή ουρά, αφού είναι λειψός σε σχέση με τους άλλους. Επίσης σε κάποια μέρη λεγόταν Κούτσουρος, διότι κατά κάποιο τρόπο είναι κουτσουρεμένος.
Οι δύο λέξεις Φεβρουάριος, Φλεβάρης δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους άσχετα αν συμπτωματικά ταιριάζουν τόσο ώστε η μια να προέρχεται από την άλλη.
Το ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ είναι ρωμαϊκό από τους Ρωμαίους θεούς Φεβρούα των καθαρμών και Φέβρουο των νεκρών.
Το ΦΛΕΒΑΡΗΣ βγαίνει από τη λαϊκή ελληνική παράδοση και έχει σχέση με τις φλέβες της γης. Ο λαός μας κατά τον Δ.Σ. Λουκάτο, παρετυμολόγησε τον μήνα και τον ονόμασε Φλεβάρη, επειδή «ανοίγει τις φλέβες του» και γεμίζει τη γη νερά.
Κατ’ άλλους λέγεται Φλεβάρης, γιατί παγώνει τις φλέβες της γης. Στη Θράκη υπάρχει το ρήμα φλεβαρίζω= πλημμυρίζω, επειδή τα χωράφια «φλεβαρίζουν από τις βροχές
Ο Φλεβάρης είναι ο μήνας των αμπελιών. Τότε γίνεται το κλάδεμα, το καθάρισμα και το τσάπισμα των αμπελιών. Τότε βάζουν και καταβολάδες, δηλαδή φυτεύουν αμπέλια (εκτός και αν είναι δίσεχτος ο χρόνος). Για αυτό του το περιεχόμενο ο Φλεβάρης λέγεται όπου είναι ανεπτυγμένη η αμπελουργία και Κλαδευτής.
Για τον άστατο καιρό, ο Φλεβάρης λέγεται επίσης και Μεθυσμένος, γιατί δεν ξέρει τι κάνει.

Γιορτές το μήνα Φεβρουάριο

Του Αγίου Τρύφωνα 1 Φεβρουαρίου. Ο άγιος Τρύφωνας θεωρείται φύλακας των αμπελιών.
Της Υπαπαντής 2 Φεβρουαρίου. Γιορτάζεται σε ανάμνηση της συναντήσεως του Συμεών με το παιδίον Ιησού (Λουκ., 2.25).
Τότε γίνονται προβλέψεις. «Ό,τι καιρό κάνει της Υπαπαντής, θα βαστάξει σαράντα ημέρες». Αν είναι καλός ο καιρός στις 2 Φεβρουαρίου, ο βαρύς χειμώνας θα διαρκέσει πολύ ακόμα. Από τις 2 Φλεβάρη σταματούν οι γιορτές και μαζί η αργία και η σχόλη.
Του Αγίου Συμεών 3 Φεβρουαρίου. Ο Άγιος τιμάται από τις εγκύους, που έλεγαν παρετυμολογώντας: «για να μη γεννηθεί το παιδί σημειωμένο».
Του Αγίου Χαραλάμπους 10 Φεβρουαρίου.
Πρώτη Κυριακή της Αποκριάς «Οι μεταμφιέσεις και οι παράδοξοι χοροί των μασκαράδων γίνονται για να ξυπνήσουν τα πνεύματα της βλαστήσεως» .
H Καθαρά Δευτέρα eίναι μια πανάρχαιη γιορτή που σχετίζεται κυρίως με τις πομπές των Κατ’ Αγρούς Διονυσίων αλλά και με ορισμένες Απολλώνιες ιδέες λατρευτικού περιεχομένου. Στις μέρες μας συνηθίζεται ο εορτασμός με ομαδική έξοδο στην εξοχή.
Αρχαίες γιορτές ήταν τα Ανθεστήρια, Χόες. Στην Αττική γιόρταζαν τα πρώτα άνθη της αμυγδαλιάς με διαγωνισμούς οινοποσίας. Άνοιγαν τους πίθους με το κρασί (πιθοίγια) και γέμιζαν τις κρασοκανάτες (χόες). Νικητής ήταν όποιος άδειαζε πρώτος τον χουν που χώραγε περισσότερο από δύο λίτρα.

Ο Άγιος Κασσιανός γιορτή στο μήνα Φεβρουάριο

Κάθε τέσσερα χρόνια που το έτος είναι δίσεκτο, την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου, δηλαδή στις 29 του μήνα, γιορτάζει ο Άγιος Κασσιανός. Η περίεργη αυτή γιορτή, έδωσε αφορμή για διάφορες λαϊκές ερμηνείες και περιπαίγματα.
Στη Μυτιλήνη, τη γιορτή του Αγίου Κασσιανού τη θεωρούν ως γιορτή των τεμπέληδων! Λένε μάλιστα: « του Κασσιανού γιορτάζουν οι οκνοί (οι τεμπέληδες)».
Η παράδοση από την Μυτιλήνη που εξηγεί τις παραπάνω εκφράσεις είναι οι εξής:
Μια μέρα που ο Χριστός γύριζε με τους Αποστόλους, έκατσε σε ένα μέρος να ξεκουραστεί. Πάνε τότε όλοι οι Άγιοι κοντά, για να του γυρέψουν δουλειά. Πάει ο Άι- Νικόλας και του λέει:
_ Χριστέ μου για πες μου, τι να κάνω;
Λέει τότε ο Χριστός:
_ Πήγαινε να δεις ποια καράβια και καΐκια βολοδέρνουν και απέ να τα σώζεις.
Πάει ο Άι – Τρύφωνας και του λέει:
_ Εγώ τι θέλεις να κάνω;
_ Αμ’ το κλαδευτήρι το’χεις στη μέση σου και κρέμεται, τι ρωτάς λοιπόν; Πήγαινε στα χωράφια και στα αμπέλια και κάνε τη δουλειά σου. Διώξε τις αρρώστιες απ’ τα δέντρα κι όλα τα κακά!
Ένας ,ένας πήγαν όλοι οι Άγιοι στο Χριστό και ανέλαβαν τη δουλειά τους. Πίσω, πίσω πήγε και ο Άγιος Κασσιανός και λέει:
_ Εγώ Χριστέ μου, τι να κάνω;
Γέλασε τότε ο Χριστός, δε βάσταξε και του ‘πε:
_ Αμ’ εσύ είσαι που είσαι οκνός! Φύλαγε λοιπόν το Φλεβάρη! Κι άμα δεις και τραβάει είκοσι εννιά, έμπα μέσα στο είκοσι εννιά και κάνε τη δουλειά σου. Πάλι, σα δεν έχει είκοσι εννιά , κάτσε απ’ όξω.

Γεωργικές εργασίες το μήνα Φεβρουάριο

Φυτεύουν πατάτες.
Προετοιμάζουν τα χωράφια για να σπείρουν ανοιξιάτικα σιτηρά και
ενισχύουν τα φθινοπωρινά λιπαίνοντάς τα.
Κλαδεύουν αμπέλια και δέντρα.
Καθαρίζουν τα μαντριά.
Συντηρούν την κοπριά σε λάκκους.
Σβαρνίζουν τα χωράφια.

(Από το βιβλίο της Α. Κυριακίδου-Νέστορος: « Οι 12 μήνες.
Τα Λαογραφικά», εκδ. Μαλλιάρης – Παιδεία, Αθήνα 1982 )

Αντιγραφή από το http://www.paidika.gr
Παροιμίες για το Φεβρουάριο κάντε κλικ εδώ.

Η Κοινή Λογική

Ο θάνατος μιας αγαπημένης
Σήμερα πενθούμε το θάνατο μιας αγαπημένης παλιάς φίλης, της Κοινής Λογικής,
η οποία μας συντρόφευε για πολλά χρόνια.Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα την ηλικία της αφού το μητρώο γέννησής της

έχει χαθεί εδώ και πολύ καιρό σε γραφειοκρατικές διατυπώσεις.

Θα τη θυμόμαστε ως κάποια που μας δίδαξε πολύτιμα μαθήματα όπως αυτά:

– Έχε την κοινή λογική να προστατεύεσαι.

– Το πρωινό πουλί πιάνει το σκουλήκι.

– Η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη και…

– Ίσως ήταν δικό μου το φταίξιμο.

Η Κοινή Λογική έζησε σύμφωνα με απλές, συνετές οικονομικές πολιτικές, όπως

«Μην ξοδεύετε περισσότερα απ’ αυτά που κερδίζετε»

και αξιόπιστες στρατηγικές, όπως «Υπεύθυνοι είναι οι ενήλικες και όχι τα παιδιά».

Η υγεία της Κοινής Λογικής άρχισε να επιδεινώνεται ραγδαία όταν τέθηκαν σε ισχύ καλοπροαίρετοι, αλλά αυταρχικοί κανονισμοί. Αναφορές για ένα εξάχρονο αγόρι που κατηγορήθηκε για σεξουαλική παρενόχληση επειδή φίλησε μια συμμαθήτριά του, για εφήβους που αποβλήθηκαν από το σχολείο επειδή χρησιμοποίησαν στοματικό διάλυμα μετά το γεύμα ή για έναν δάσκαλο που απολύθηκε επειδή επέπληξε έναν απείθαρχο μαθητή, απλώς επιδείνωσαν την κατάστασή της.

Η Κοινή Λογική έχασε έδαφος όταν γονείς επιτέθηκαν σε δασκάλους επειδή έκαναν τη δουλειά που οι ίδιοι δεν είχαν καταφέρει να κάνουν αναφορικά με την πειθάρχηση των ανυπάκουων παιδιών τους.

Η υγεία της Κοινής Λογικής επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο όταν τα σχολεία υποχρεώθηκαν να παίρνουν τη γονική συναίνεση για να βάλουν αντηλιακό τα παιδιά ή να δώσουν μια ασπιρίνη σ’ ένα μαθητή, αλλά δεν είχαν το δικαίωμα να ενημερώσουν τους γονείς όταν μια μαθήτρια έμενε έγκυος και ήθελε να κάνει έκτρωση.

Η Κοινή Λογική έχασε τη θέληση για ζωή όταν οι εκκλησίες έγιναν επιχειρήσεις και οι εγκληματίες τύγχαναν καλύτερης μεταχείρισης από τα θύματά τους.

Η Κοινή Λογική δεν κατάφερε να ξεπεράσει το γεγονός ότι όχι μόνο δεν μπορούσες να υπερασπιστείς τον εαυτό σου από ένα διαρρήκτη μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, αλλά ο διαρρήκτης μπορούσε και να σε μηνύσει για βιαιοπραγία.

Η Κοινή Λογική παραιτήθηκε τελικά από κάθε θέληση για ζωή όταν μια γυναίκα που τάχα δεν κατάλαβε ότι ένα αχνιστό φλιτζάνι καφέ ήταν ζεστό, έχυσε λίγο στην ποδιά της κι’ ανταμείφθηκε άμεσα μ’ έναν τεράστιο διακανονισμό.

Πριν από το θάνατο τής Κοινής Λογικής είχε προηγηθεί ο θάνατος

των γονιών της, της Αλήθειας και της Εμπιστοσύνης,

της συζύγου Σύνεσης

και των δίδυμων παιδιών της, Ευθύνης και Λογικής.

Έχουν επιζήσει μόνο τα 4 ετεροθαλή αδέλφια της: Ξέρω τα Δικαιώματά μου, Το Θέλω τώρα, Κάποιος άλλος φταίει, Είμαι θύμα.

Στην κηδεία της Κοινής Λογικής δεν πήγαν πολλοί καθώς ελάχιστοι συνειδητοποίησαν ότι απεβίωσε.

Times του Λονδίνου

( σ.σ. και εννοείται οτι ο άγγλος  συντάκτης εννοούσε τη χώρα του .Εμένα γιατί μου μοιάζει να γράφτηκε για την αφεντιά μας 😉

sinolo

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ : ΓΙΑΤΙ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ ;

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ , ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Κατ’ αρχήν καθένας από τους Αγίους εορτάζεται:

ο Μέγας Βασίλειος  1 Ιανουαρίου

ο Γρηγόριος ο Θεολόγος 25 Ιανουαρίου

και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος 13 Νοεμβρίου

Περί τον 10 ο αιώνα  οι πιστοί διασπάστηκαν σε Βασιλείται , Γρηγορίται και Ιωαννίται ,   υποστηρίζοντας  ότι ο »δικός» τους  Άγιος  είχε την μεγαλύτερη προσφορά στη πίστη και τα γράμματα.

Το 1100 μ.Χο Αλέξιος Κομνηνός καθιέρωσε την κοινή εορτή των Τριών Ιεραρχών αφενός μεν για να τιμηθούν οι τρεις μεγάλοι άγιοι, αφετέρου για να σταματήσουν οι διαμάχες και οι φιλονικίες μεταξύ των πιστών σχετικά με το ποιος από τους τρεις αγίους είναι ο σπουδαιότερος και ο μεγαλύτερος.

Έξι αιώνες αργότερα, το 1826 μ.Χ. ο Δημήτριος Γκίλφορντ, ιδρυτής της Ιονίου Ακαδημίας και ο Κωνσταντίνος Τυπάλδος καθιέρωσαν την ημέρα της εορτής των Τριών Ιεραρχών ως ημέρα αφιερωμένη στην Ελληνική και Επτανησιακή Παιδεία.

16 χρόνια αργότερα, το 1842 μ.Χ, το Πανεπιστήμιο Αθηνών καθιέρωσε για όλη την ελεύθερη Ελλάδα την εορτή των Τριών Ιεραρχών ως ημέρα αφιερωμένη στην Παιδεία και στα Γράμματα.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ – ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου- Καθηγητού

Τα Άγια Θεοφάνεια είναι μια από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Κατ’ αυτήν εορτάζεται το μεγάλο γεγονός της Βαπτίσεως του Κυρίου στα ιορδάνεια νάματα και η θαυμαστή και σπάνια φανέρωση της Τριαδικής Θεότητος στον κόσμο.

Η σπουδαιότητα της μεγάλης εορτής φαίνεται από το γεγονός ότι αυτή, μετά το Πάσχα, είναι η αρχαιότερη χριστιανική εορτή. Ιστορικές μαρτυρίες αναφέρουν ότι καθιερώθηκε νωρίτερα από το 140 μ.Χ. από την ομάδα του αιρετικού Γνωστικού Βασιλείδη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Οι Γνωστικοί εόρταζαν τη Βάπτιση του Χριστού και ταυτόχρονα την Γέννησή του στις 6 Ιανουαρίου, διότι πίστευαν πως κατά τη βάπτιση ενώθηκε ο «αιώνας» Χριστός με τον άνθρωπο Ιησού, κακοδοξία, την οποία υιοθέτησαν αργότερα και οι αιρετικοί Νεστοριανοί. Η καθιέρωσή της δεν είναι επίσης άμοιρη με την οργιαστική ειδωλολατρική εορτή του χειμερινού ηλιοστασίου των Αιγυπτίων και των Αράβων, η οποία συνέπιπτε την ίδια ημερομηνία.

Φαίνεται πως η εορτή αυτή έτυχε μεγάλης αποδοχής τόσο από τους αιρετικούς Γνωστικούς, όσο και από πολλούς χριστιανούς, καθ’ ότι η Εκκλησία δεν είχε ως τότε καθιερώσει τέτοια εορτή. Ίσως το γεγονός αυτό οδήγησε την Εκκλησία να υιοθετήσει την εορτή αυτή και να αποτρέψει τους πιστούς να συνεορτάζουν με τους αιρετικούς Γνωστικούς. Οι πηγές μας βεβαιώνουν πως η εορτή των Θεοφανίων, κατά την οποία εορτάζονταν μαζί η Γέννηση και η Βάπτιση του Κυρίου στα τέλη του 2ου αιώνα ήταν γεγονός. Ως τα τέλη του 4ου αιώνα στη Δύση εορτάζονταν μαζί η Γέννηση και η Βάπτιση, οπότε και μεταφέρθηκε η εορτή της Γεννήσεως στις 25 Δεκεμβρίου, αντικαθιστώντας την ειδωλολατρική εορτή του «Αήττητου Ηλίου». Στην Ανατολή χωρίστηκε επί ιερού Χρυσοστόμου στις αρχές του 5ου αιώνα. Στις λεγόμενες προχαλκηδόνιες εκκλησίες (Κοπτική, Αρμενική, Νεστοριανική, κλπ), κράτησαν την αρχαία παράδοση εορτάζοντας την 6ηΙανουαρίου τη Γέννηση και τη Βάπτιση μαζί.

Το γεγονός της Βαπτίσεως του Κυρίου ενέχει τεράστια θεολογική σημασία. Σύμφωνα με την βιβλική διήγηση όταν ο Χριστός έγινε τριάντα ετών και προκειμένου να βγει στο δημόσιο βίο Του πήγε στην έρημο του Ιορδάνη προκειμένου να λάβει το τυπικό βάπτισμα της μετανοίας από τον τίμιο Πρόδρομο. 

Ο Κύριος προκειμένου να δείξει ως άνθρωπος σεβασμό στην ανθρώπινη παράδοση δέχτηκε να λάβει το τυπικό βάπτισμα του Ιωάννη, χωρίς ουσιαστικά να το έχει ανάγκη, διότι ήταν απόλυτα αναμάρτητος, «ο πάσης επέκεινα καθαρότητος». Αυτό θα τον διευκόλυνε στο μεγάλο δημόσιο απολυτρωτικό έργο που θα άρχιζε κατόπιν. Ο Ιωάννης θεωρούνταν μεγάλος προφήτης από το λαό. Η υπόδειξη του Ιησού από αυτόν ως «Αμνού του Θεού, του αίροντος την αμαρτίαν του κόσμου» (Ιωάν.1:29) ήταν απαραίτητη. Η μαρτυρία του Ιωάννη για τον Χριστό στάθηκε καθοριστική, τα πλήθη πείσθηκαν και αναγνώρισαν στο πρόσωπο του Ιησού τον αναμενόμενο Μεσσία. Χάρη σε αυτή τη μεγάλη μαρτυρία σχηματίσθηκε ο πρώτος πυρήνας των συνεργατών του Κυρίου.

Εκτός από την μαρτυρία του Ιωάννη υπήρξε και ένα άλλο συγκλονιστικό και μοναδικό γεγονός. Τη στιγμή που ο Κύριος μπήκε στα νερά του Ιορδάνη άνοιξαν οι ουρανοί και παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως ο Τριαδικός Θεός στα παραβρισκόμενα πλήθη. Ο Ενανθρωπήσας Λόγος βρίσκονταν στα ιορδάνεια νάματα, το ‘γιο Πνεύμα κατέβαινε «ωσεί περιστερά» (Ματθ.3:16) και από τον ανοιγμένο ουρανό ακούστηκε η φωνή του Πατέρα «ούτος εστιν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα» (Ματθ.3:16,17). Αυτό το συγκλονιστικό γεγονός της θεοφάνειας σημαίνει ότι το έργο της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους είναι συλλογική απόφαση του Τριαδικού Θεού. Η φανέρωσή Του κατά την στιγμή της Βαπτίσεως του Χριστού φανερώνει την επιβεβαίωση για την ξεχωριστή επιμέλεια του Θεού για τη λύτρωση του κόσμου και την επίσημη χρίση του Χριστού ως Μεσσία και Λυτρωτή της ανθρωπότητας και ολοκλήρου της κτίσεως. Αποτέλεσμα αυτής της επιβεβαίωσης είναι η κατοπινή δυναμική πορεία του Κυρίου στον κόσμο της πτώσεως και της φθοράς και η πανηγυρική νίκη Του κατά των δυνάμεων του σκότους, η οποία θα ολοκληρωθεί με την λαμπροφόρο Ανάστασή Του! 

Μια άλλη σημαντική παράμετρος της εορτής των Θεοφανίων είναι ο καθαγιασμός της φύσεως. Η κάθοδος του Χριστού στα ιορδάνεια ρείθρα σημαίνει τον καθαγιασμό του υγρού στοιχείου, που είναι η βάση της ζωής σε ολόκληρη τη δημιουργία και κατ’ επέκταση ο καθαγιασμός ολόκληρης της κτίσεως, η οποία εξαιτίας της ανθρώπινης αμαρτίας «συστενάζει και συνωδύνει άχρι του νυν» (Ρωμ.8:22).

   Ο προφήτης Ησαϊας προείδε αυτή την θαυμαστή εσχατολογική μεταμόρφωση του υλικού κόσμου ως εξής: «Τα γαρ όροι και οι βουνοί εξαλούνται, προσδεχόμενοι υμάς εν χαρά, και πάντα τα ξύλα του αγρού επικροτήσει τοις κλάδοις. Και αντί της στοιβής αναβήσεται κυπάρισσος, και αντί της κονύζης αναβήσεται μυρσίνη. Και έσται Κυρίω εις όνομα, και εις σημείον αιώνιον, και ουκ εκλείψει» (Ησ.55:12). Οι λαμπρές τελετές του καθαγιασμού των υδάτων, με τη ρίψη του Τιμίου Σταυρού σε αυτά, την αγία αυτή ημέρα, σημαίνουν τον αέναο εξαγιασμό της δημιουργίας, χάρη στην καθαρτική δύναμη του Χριστού, η οποία πηγάζει από τα ιορδάνεια ρείθρα. 

Η μεγάλη εορτή των Θεοφανίων αποτελεί την απαρχή του επί γης απολυτρωτικού έργου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. «Αδάμ τον φθαρέντα αναπλάττει ρείθροις Ιορδάνου και δρακόντων κεφαλάς εμφωλευόντων διαθλάττει ο Βασιλεύς των αιώνων Κύριος» (2ο τροπ. Α΄ ωδής, του κανόνα των Φώτων). Αυτό μας κάνει να σκιρτούμε από χαρά και να γεμίζουμε τις πληγωμένες καρδιές μας από ανείπωτη ελπίδα για τη λύτρωσή μας από τα πικρά δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Το τυπικό βάπτισμα του Κυρίου στον Ιορδάνη αποτελεί για μας παράδειγμα για το ουσιαστικό μας βάπτισμα, το οποίο είναι «λουτρόν παλλιγγενεσίας» και θάνατος του παλαιού πτωτικού εαυτού μας και αναγέννηση της νέας εν Χριστώ υπάρξεώς μας. Δια του αγίου Βαπτίσματος «ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθη, ίνα καταργηθή το σώμα της αμαρτίας, του μηκέτι δουλεύειν ημάς τη αμαρτία» (Ρωμ.6:5). 

Ο Θεός της πίστεώς μας δεν είναι ένα αφηρημένο λογικό και θεωρητικό σχήμα, γέννημα ανθρώπινης φαντασίας, αλλά ο ζωντανός Τριαδικός Θεός, ο Οποίος καταδέχτηκε να εισέλθει στον κόσμο και την ανθρώπινη ιστορία, για χάρη της δική μας απολυτρώσεως. Ως σημείο δε της αέναης παρουσίας Του και της φανέρωσής Του στον κόσμο, είναι το ανεπανάληπτο γεγονός των Θεοφανείων, το οποίο εορτάζουμε με κάθε λαμπρότητα αυτή τη μεγάλη μέρα.

ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟ  http://orthodox-world.pblogs.gr

sinolo

ΣΥΓΝΩΜΗ..ΤΙ ΕΤΟΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ; (PART II)

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΦΙΛΟ TTASOULLIS.

(ΕΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΗΡΩΔΗ)

Στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο ( στ. 2,1 – 2,3 – 2,7 – 2,12 – 2,13 – 2,15 – 2,16 – 2,19 – 2,22 ) και στο κατά Λουκά (1,5 ) αναφέρεται σαφώς ότι κατά την γέννηση του Χριστού , βασιλιάς στην Ιουδαία ήταν ο Ηρώδης ο μεγάλος   (37 – 4 π.Χ. )                                                          .

           Οι ιστορικοί  στηρίζονται στον Ιουδαίο Φλάβιο Ιώσιπο που μιλά για έκλειψη σελήνης προ του θανάτου του Ηρώδη. Ο Ιώσηπος, λοιπόν, μας αναφέρει ότι ο Ηρώδης πέθανε λίγο πριν το Εβραϊκό Πάσχα και λίγο μετά από μια έκλειψη σελήνης. Με τη βοήθεια της αστρονομίας , μπορούμε εύκολα να προσδιορίσουμε ότι οι σεληνιακές εκλείψεις που ήταν ορατές στην Παλαιστίνη , έγιναν το 5, το 4 και το 1 π.Χ.. Από τις εκλείψεις αυτές, οι δύο εκλείψεις του 5 π.Χ.  συνέβησαν πάρα πολύ νωρίς, αν υπολογίσουμε τα έτη βασιλείας του Ηρώδη, όπως αναφέρονται από τον Ιώσηπο. Έτσι, οι περισσότεροι ιστορικοί ερευνητές θεωρούσαν μέχρι πρόσφατα ότι η έκλειψη που συνδέεται με το θάνατο του Ηρώδη ήταν αυτή που συνέβη τις μεταμεσονύχτιες ώρες της 13ης Μαρτίου του 4 π.Χ (άρα και το έτος θανάτου του).

Τα τελευταία, όμως χρόνια νεότεροι ερευνητές θεωρούν ότι η έκλειψη αυτή δεν πρέπει να είναι η σωστή , αφενός μεν γιατί ήταν μερική (37%) και δύσκολα παρατηρήσιμη στην Παλαιστίνη, αφετέρου δε γιατί ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ της σεληνιακής εκλείψεως, στις 13 Μαρτίου, και της αρχής του Εβραϊκού Πάσχα εκείνης της χρονιάς, στις 11 Απριλίου, ήταν πάρα πολύ μικρός για να «χωρέσουν» όλα όσα αναφέρει ο Ιώσηπος ότι συνέβησαν.

Η νεότερη άποψη υποστηρίζει ότι η σωστή έκλειψη που αναφέρει ο Ιώσηπος πρέπει να ήταν η ολική έκλειψη  της 9ης Ιανουαρίου του 1 π.Χ (άρα και το έτος θανάτου του ) και διήρκεσε από τις 11.30 το βράδυ έως τις 3.00 το πρωί. Και επειδή το Εβραϊκό Πάσχα ακολούθησε μετά από 90 ημέρες, υπήρχε αρκετός χρόνος για να συμβούν όλα όσα αναφέρει ο Ιώσηπος. Μ’ αυτή την άποψη συμφωνούν άλλωστε και οι πληροφορίες του Ευαγγελιστή Λουκά.

                                               Αρχείο:Herod coin1.jpg

                       ΗΡΩΔΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ – Χάλκινο νόμισμα του Ηρώδη (Madden, History of Jewish Coinage)

 


ΣΥΓΝΩΜΗ , ΤΙ ΕΤΟΣ ΕΧΟΥΜΕ ; (PART I)…..

Το 527  με 533 μ. Χ. ένας μοναχός από τη Σκυθία, που ζούσε στη Ρώμη, ο Διονύσιος ο Μικρός (Dionysius Exiguus), υπολογίζει για πρώτη φορά το χρόνο της γέννησης του Χριστού και προσδιορίζει το 753 απο την ίδρυση της Ρώμης .

Ο Διονύσιος αποφασίζει να ορίσει το έτος της γέννησης του Χριστού ως έτος 1μ.Χ «Primo Anno Domini» δηλαδή πρώτο έτος του Κυρίου ή 1 μ.Χ.  . Απ΄ εδώ και πέρα όλες οι χρονολογίες, πριν και μετά τη γέννηση του Χριστού, είναι αποτέλεσμα της (αυθαίρετης) καταμέτρησης που έκανε ο Διονύσιος.

‘Ομως, ο υπολογισμός που έκανε ο Διονύσιος για τη γέννηση του Χριστού, αποδείχτηκε λανθασμένος αφου ο Ηρώδης ο Μέγας (στη διάρκεια της βασιλείας του γεννήθηκε ο Χριστός), πέθανε το 4π.Χ ή το 1 π.Χ.. Ο Ιησούς θα πρέπει τότε να ήταν περίπου 2 ετών ( σφαγή των νηπίων , φυγή στην Αίγυπτο).

Επίσης η μέτρηση του χρόνου ως διάστημα και η άγνοια του αριθμού 0 , (το πρώτο έτος ήταν από το 1 ως το 2 , το δεύτερο από το δύο ως το 3 κ.ο.κ. ) δημιούργησαν ακόμα ένα έτος λάθος.

Οι Ιστορικοί και οι Αστρονόμοι υπολογίζουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε ανάμεσα στο 7 – 2 π.Χ.

Οι απόψεις του Διονύσιου επιβλήθηκαν σε όλη τη Δ. Ευρώπη από το Κάρολο το Μέγα ή Καρλομάγνο  δύο αιώνες αργότερα.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΠΙΟ ΝΩΡΙΣ;

Επιστολή – απόρια φίλου αναγνώστη

Κατ’ αρχήν Ορθόδοξοι , Καθολικοί και άλλα δόγματα ή αιρέσεις ακολουθούν τον κανόνα της

ΠΡΩΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ που έγινε στη ΝΙΚΑΙΑ το 325 μ.Χ.

Σύμφωνα με αυτόν »ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ».

Οι διαφορετικές ημερομηνίες εορτασμού προκύπτουν από το ότι, οι μεν Ορθόδοξοι ακολουθούν, για τον υπολόγισμό του Πασχαλίου το Ιουλιανό (παλαιό) ημερολόγιο , ενώ Καθολικοί και Προτεστάντες το Γρηγοριανό (νέο) ημερολόγιο. 

Το Ορθόδοξο ΠΑΣΧΑ περιορίζεται από τις 4 απριλίου μέχρι τις 8 Μα’ί’ου.

Το Καθολικό αντίστοιχα από τις 22 Μαρτίου μέχρι 25 Απριλίου.

Για το μαθηματικό μέρος δείτε το πολύ κατατοπιστικό άρθρο του συνάδελφου ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΟΥΝΑΚΗ (δεξιά στη στήλη blogrol)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΑ ΜΑΣ

»Η Ρωμιοσύνη εν’ φυλή συνότζαιρη του κόσμου,

κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ι ‘ξηλείψει,

κανένας, γιατί σιέπει την ‘που τ’ άψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη έν’ να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει!

               αφιερωμένο σε όσους γεννηθήκαν έλληνες

                                      και σε όσους αισθάνονται έτσι

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

σύνολο – sinolo

 

Η ιστορία του μπακαλιάρου

Ως έθιμο για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου καθιερώθηκε και ο μπακαλιάρος με σκορδαλιά.

Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, η Εκκλησία επέτρεπε στους πιστούς να φάνε ψάρι μόνο δύο φορές, του Ευαγγελισμού και την Κυριακή των Βαΐων.

Η ιστορία του μπακαλιάρου ξεκινάει με την εποχή των Βίκινγκς, όπου πρωτοεμφανίστηκε σαν εμπορικό προϊόν περί το 800 μ.Χ. Μάλιστα, λέγεται ότι κυνηγώντας βακαλάους, οι Βίκινγκς ανακάλυψαν κατά λάθος το «νέο κόσμο».

Πρώτοι τον πάστωσαν οι Βάσκοι, που ξεκίνησαν το εμπόριο του μπακαλιάρου από το Μεσαίωνα και τον ονόμασαν «ψάρι του βουνού», ενώ στη χώρα μας, ήρθε τον 15ο αιώνα και στο ελληνικό τραπέζι μπήκε κατά τη διάρκεια της σαρακοστιανής νηστείας.

Με εξαίρεση τα νησιά, όπου υπήρχε πάντα φρέσκο ψάρι, στην υπόλοιπη Ελλάδα ο παστός μπακαλιάρος ήταν η φθηνή και εύκολη λύση.

Ιστορικά, εκείνοι που έστελναν στην Ελλάδα μεγάλες ποσότητες μπακαλιάρου ήταν οι Άγγλοι, οι οποίοι τον αντάλλασσαν με σταφίδες.

Από την όμορφη Καλλιθέα και την καλή φίλη Κουλλέτα Κ.

 

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. ΣΗΜΕΡΑ ΗΡΘΕ Η ΑΝΟΙΞΗ

Η ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΦΕΡΕ

Η ‘Ανοιξη ξεκίνησε και επίσημα σήμερα (20 Μαρτίου) το πρωί με την εαρινή ισημερία, πιο πρόωρα σε σχέση με άλλες φορές. Οι αστρονόμοι ορίζουν την ισημερία, που σηματοδοτεί την έναρξη της άνοιξης, ως η στιγμή όπου ο Ήλιος λάμπει ακριβώς κάθετα πάνω από τον Ισημερινό της Γης, ενώ αμέσως μετά «μεταναστεύει» αργά προς τα βόρεια, φέρνοντας σιγά-σιγά το καλοκαίρι στο βόρειο ημισφαίριο, όπου ανήκει και η Ελλάδα.Φέτος η εαρινή ισημερία έλαβε χώρα στις 05:14 ώρα Γκρίνουιτς της 20ής Μαρτίου, σύμφωνα με το Scientific American και το Space.com, ενώ για την Ελλάδα, όπου υπάρχει διαφορά δύο ωρών, η άνοιξη έκανε την εμφάνισή της και τυπικά στις επτά και τέταρτο σήμερα το πρωί.Η ημερομηνία της εαρινής ισημερίας δεν είναι σταθερή. Αν και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η άνοιξη συνήθως αρχίζει στις 21 Μαρτίου, στην πραγματικότητα, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία, στη διάρκεια του 20ού αιώνα αυτό συνέβη μόνο στα 36 από τα συνολικά 100 έτη, κυρίως στις αρχές και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Παρόλα αυτά έχει διαμορφωθεί η κοινή πεποίθηση ότι παραδοσιακά η άνοιξη ξεκινά στις 21 Μαρτίου. Στην Ευρώπη η τελευταία φορά που η άνοιξη μπήκε στις 21 Μαρτίου, ήταν το 2007, ενώ η επόμενη θα αργήσει πολύ, αφού αυτό θα ξανασυμβεί το 2102.

Μία άλλη παρεξήγηση είναι ότι οι τέσσερις εποχές του έτους διαρκούν ακριβώς το ίδιο, δηλαδή 90 μέρες η κάθε μία. Όμως η διάρκεια των εποχών επίσης ποικίλει και για το 2012, στο βόρειο ημισφαίριο, έχει ως εξής: Χειμώνας 88,99 μέρες, ‘Ανοιξη 92,76 μέρες, Καλοκαίρι 93,65 μέρες και Φθινόπωρο 89,84 μέρες. Έτσι, φέτος οι θερμότερες μέρες της άνοιξης και του καλοκαιριού είναι κατά 7,75 μέρες περισσότερες από τις πιο κρύες του φθινοπώρου και του χειμώνα.

Η διάρκεια της άνοιξης μειώνεται διαχρονικά περίπου κατά ένα λεπτό το χρόνο και του χειμώνα κατά μισό λεπτό αντίστοιχα. Το καλοκαίρι «κερδίζει» το λεπτό που χάνει η άνοιξη και το φθινόπωρο επωφελείται από το χαμένο μισό λεπτό του χειμώνα. Ο χειμώνας είναι η πιο σύντομη εποχή του έτους και, καθώς συνεχίζει να μειώνεται, αναμένεται να φθάσει στην ελάχιστη διάρκειά του (88,7 μέρες) περίπου το έτος 3500.

http://www.kathimerini.gr

ΔΙΣΕΚΤΟ ΕΤΟΣ – Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ – Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΥ

«Δίσεκτο ή Βίσεκτο» ονομάζουμε το έτος που αριθμεί 366 ημέρες, αντί των 365 που έχουν τα κοινά. Αυτό συμβαίνει κάθε τέσσερα χρόνια (χρονιές που διαιρούνται ακριβώς με το 4), όταν προσθέτουμε ένα 24ωρο, προκειμένου να διορθωθούν οι ατέλειες του πολιτικού ημερολογίου σε σχέση με το αστρονομικό.

Η περιστροφή γύρω από τον ήλιο, σύμφωνα με τις αστρονομικές μετρήσεις του Ιουλιανού και του Γρηγοριανού ημερολογίου, διαρκεί 365 μερόνυχτα (εικοσιτετράωρα) και σχεδόν* έξη ώρες ακόμα, δηλαδή ένα τέταρτο του μερόνυχτου. Κάθε τέσσερα χρόνια, συμπληρώνεται ένα εικοσιτετράωρο και το προσθέτουμε ως επιπλέον. Το έτος αυτό, μετά από τούτη την προσθήκη δεν έχει πια 365 εικοσιτετράωρα, αλλά 366.

Στο Ιουλιανό Ημερολόγιο που θεσπίστηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα σύμφωνα τις προτάσεις του αλεξανδρινού αστρονόμου Σωσιγένη (46 π.Χ.), ο Φεβρουάριος (που τότε είχε 30 μέρες) μετατέθηκε από τελευταίος μήνας του έτους σε δεύτερος, αμέσως μετά τον Ιανουάριο. Την επιπλέον μέρα την πρόσθεταν μεταξύ της 24ης και 25ης Φεβρουαρίου, δηλαδή η 24η Φεβρουαρίου υπολογιζόταν δύο φορές. Κι επειδή η μέρα αυτή ήταν η έκτη μέρα πριν από τις Καλένδες του Μαρτίου (δηλ. την 1η Μαρτίου),  η δεύτερη 24η Φεβρουαρίου που προστέθηκε ονομάστηκε δις έκτη μέρα, δηλαδή δεύτερη έκτη μέρα πριν από το Μάρτιο. Με τον καιρό, ο όρος δίσεκτο έμεινε για ολόκληρο το έτος.

Αργότερα, από τον Φεβρουάριο αφαιρέθηκε μία μέρα και πήγε στον Ιούλιο και άλλη μία επί του Αυγούστου, που προστέθηκε προς τιμή του αυτοκράτορα στον μήνα Αύγουστο. Έτσι ο Φεβρουάριος παρέμεινε με 28 μόνον ημέρες. Με το Γρηγοριανό ημερολογιο η ημέρα που προστίθεται στο έτος είναι η 29η Φεβρουαρίου.

*Επειδή είναι κάτι λιγότερο από 6 ώρες , κατ’ ακρίβεια 5 ώρες και 49 λεπτά , κάποια δίσεκτα έτη χάνουν το προνομιο της μιας επιπλέον μέρας.  Αυτά είναι όσα διαιρούνται με το εκατό αλλά όχι και με το τετρακόσια και όσα διαιρούνται και με το εκατό και με το τέσσερις χιλιάδες  ώστε το σφάλμα των 11 λεπτών να ‘απορροφάται’

Τα επόμενα δίσεκτα έτη είναι:  2016, 2020, 2024, 2028, 2032, 2036, 2040, 2044, 2048, 2052, 2056, 2060, 2064, 2068, 2072, 2076, 2080, 2084, 2088, 2092, 2096, 2104 κλπ . Το 2100 δεν είναι δίσεκτο.

Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τον Φεβρουάριο ως μήνα των νεκρών και πίστευαν ότι άφηναν τον Άδη και κυκλοφορούσαν για λίγες μέρες ανάμεσα στους ζωντανούς. Η δις έκτη εμβόλιμη μέρα θεωρείτο αποφράς και κατ’ επέκταση όλο το έτος. Έτσι το δίσεκτο έτος δεν γινόταν η έναρξη εργασίας με μακροχρόνια διάρκεια, όπως φύτευση αμπέλων, θεμελίωση οικιών και σύναψη γάμου. Η πίστη για το δίσεκτο έτος μεταδόθηκε και στους Έλληνες, ύστερα από τη ρωμαϊκή κατάκτηση.

H ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Ο ίδιος ο Χριστός ήταν ο εμπνευστής της σαρακοστής, αφού πέρασε 40 μερόνυχτα χωρίς να φάει.

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο 4:1-4

ΚΑΙ ο Ιησούς, πλήρης Αγίου Πνεύματος, επέστρεψε από τον Ιορδάνη· και φερόταν από το Πνεύμα στην έρημο,  πειραζόμενος από τον διάβολο 40 ημέρες· και δεν έφαγε τίποτε εκείνες τις ημέρες· και αφού αυτές τελείωσαν, ύστερα πείνασε.  Και ο διάβολος είπε σ’ αυτόν: Αν είσαι Υιός τού Θεού, πες σε τούτη την πέτρα να γίνει ψωμί. Και ο Ιησούς απάντησε σ’ αυτόν, λέγοντας: Είναι γραμμένο, ότι: «Μονάχα με ψωμί δεν θα ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με κάθε λόγο τού Θεού».

Καθιερώθηκε τον 4ο αιώνα μ.Χ και είναι η αρχαιότερη νηστεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας , σε ανάμνηση του γεγονότος και ως προετοιμασία των πίστων για τα  Πάθη και την Ανάσταση του Χριστού.

Αρχικά διαρκούσε έξι εβδομάδες ενώ αργότερα προστέθηκε και η έβδομη εβδομάδα.

Ονομάζεται «Σαρακοστή» από το διάστημα των  σαράντα ημέρων νηστείας, που ξεκινά από την Καθαρή Δευτέρα μέχρι και την Παρασκευή πριν το Σάββατο του Λαζάρου. Αν προστεθεί τοΣάββατο του Λαζάρου,η Κυριακή των Βαΐων και η Μεγάλη Εβδομάδα η νηστεία φτάνει τις πενήντα μέρες.

Κατά την περίοδο αυτή καταναλώνονται »αλάδωτα» φαγητά, πλην Σαββάτου και Κυριακής , όπου επιτρέπονται »λάδι και κρασί». Τα ψάρια επιτρέπονται μόνο την 25η Μαρτίου και την Κυριακή των Βαΐων.

Η νηστεία  πρέπει να δηλώνει την πείνα μας για τον Θεό , αλλιώς καταντά τυπολατρία και πράξη υποκρισίας.

Στο κατά Ματθαίον

…και όταν νηστεύετε, μη γίνεστε σαν τους υποκριτές, σκυθρωποί· επειδή, αφήνουν άπλυτα τα πρόσωπά τους, για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν· σας διαβεβαιώνω, ότι έχουν ήδη τον μισθό τους. Εσύ, όμως, όταν νηστεύεις, λούσε το κεφάλι σου, και πλύνε το πρόσωπό σου· για να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις, αλλά στον Πατέρα σου που είναι στον κρυφό χώρο· και ο Πατέρας σου που βλέπει στον κρυφό χώρο, θα σου ανταποδώσει στα φανερά. 

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΝΗΣΤΕΙΑ

Γράφει ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ν η σ τ ε ύ ε ι ς; Απόδειξέ το μέσα από τα έργα σου…
Ε ά ν δεις φτωχό, να τον ελεήσεις.
Ε ά ν δεις εχθρό, να συμφιλιωθείς μαζί του.
Ε ά ν δεις μια όμορφη γυναίκα, να μην την κοιτάξεις.
Ας μη νηστεύει μόνον το στόμα… αλλά και το μάτι και η ακοή και τα χέρια και τα πόδια και όλα τα μέλη του σώματος.
Τα χέρια, από την αρπαγή και την πλεονεξία.
Τα πόδια, από τους δρόμους που οδηγούν σε αμαρτωλά θεάματα.
Τα μάτια, να μην πέφτουν λάγνα πάνω σε όμορφα πρόσωπα ούτε να περιεργάζονται τα κάλλη άλλων.
Δεν τρως κρέας;
Τα μάτια σου, ας μη φάνε την ακολασία.
Η ακοή σου, ας μη δέχεται κακολογίες και διαβολές.
Το στόμα, ας νηστεύσει από αισχρά λόγια και λοιδορίες.
Αφού δεν είμαστε σαν τα ζώα, γιατί πρέπει να δαγκώνουμε και να τρώμε τους αδελφούς μας;

 

Το sinolo σας εύχεται «ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ»

ΤΥΡΙΝΗ ή ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ

Τυρινή Εβδομάδα ή της Τυροφάγου 

Μετά την Κρεατινή εβδομάδα,  ακολουθεί η Τυρινή Εβδομάδα, με αποκορύφωμα την  Κυριακή της Τυρινής .

Ονομάζεται έτσι λόγω της (υπερβολικής) κατανάλωσης τυροκομικών, για τελευταία φορά, πριν το ΠΑΣΧΑ.

Είναι , κυριολεκτικά, η καθαυτή αποκριά αφού την εβδομάδα αυτή εξαφανιζόταν από το σπίτι όλα τα κρεατικά ( λέμε τώρα..).

 Λέγεται αλλιώς Τρανή Αποκριά, διότι τότε φθάνουν στο αποκορύφωμά τους τα φαγοπότια , όπου επιτρέπονται τα πάντα πλην κρέατος

( τα γαλακτοκομικά έχουν την τιμητική τους) , όπως και οι καρναβαλίστικες εκδηλώσεις και τα γλέντια.

Η Κυριακή της Τυροφάγου είναι η κατεξοχήν αποκριατικοκαρναβαλίστικη  αφού, σύμφωνα με τον λαογράφο

Γεώργιο Μέγα  («Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας»):

…..όταν φθάσει η Κυριακή αυτή, εκτείνονται στο έπακρο η ευθυμία, οι αθυροστομίες των μεταμφιεσμένων, οι άσεμνες εμφανίσεις και οι χοροί. Η ημέρα όλη περνά με την κίνηση των μασκαράδων, με τις επισκέψεις και προπάντων με τα πλούσια φαγοπότια, με κύριο γνώρισμα τα γαλακτώδη εδέσματα. Τον γενικό θόρυβο επιτείνουν οι εκπυρσοκροτήσεις των κροτίδων και των ρουκετών.
Δεν νοείται καλοπέραση και αποκριά χωρίς τα φαγοπότια…. 

το sinolo σας εύχεται καλή… δίαιτα..

»ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ» – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΜΕΡΑΣ ή Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΑΣ

Η Τσικνοπέμπτη θεωρείται η αρχή της αποκριάς ,

η έναρξη των αποκριάτικων εκδηλώσεων

και η είσοδος του βασιλιά καρνάβαλου

Οι τρεις εβδομάδες πριν την αρχή της Σαρακοστής ονομάζονται Προφωνή, Κρεατινή και της Τυροφάγου.

Στο μέσο της Κρεατινής (της 2ης) εβδομάδας βρίσκεται η Τσικνοπέμπτη, κατά την οποία παραδοσιακά καταναλώνεται μεγάλη ποσότητα κρέατος, εν είδει προετοιμασίας για τη νηστεία της Σαρακοστής. Για την ορθόδοξη παράδοση, οι νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής είναι σημαντικές, οπότε η Πέμπτη θεωρούνταν η καταλληλότερη μέρα για κραιπάλες.

Το όνομα “Τσικνοπέμπτη” προέκυψε γιατί την ημέρα αυτή,  Πέμπτη, το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να έχει πάντα λίγο λίπος ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη “τσίκνα”.

Ακόμα και οι πιο φτωχοί άνθρωποι κάθε περιοχής, πρέπει να ψήσουν κρέας ώστε να μυρίσει το σπίτι τους και όλοι να ξέρουν ότι γιορτάζουν!

Μαζί με την Τσικνοπέμπτη έχει καθιερωθεί πλέον και η ειδωλολατρική παράδοση του μασκαρέματος που υποτίθεται ότι διώχνει τα κακά πνεύματα του χειμώνα και βοηθάει έτσι στην εξασφάλιση μιας επιτυχημένης σοδειάς.

Το sinolo σας εύχεται καλή διασκέδαση

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ; Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΘΟ.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ

και της  ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ

Η ιστορία χάνεται στα βάθη των αιώνων και τον Βαβυλώνειο ηγεμόνα Νεβρώδ (γιο της Σεμίραμις Α) που κατά παράδοση κυνηγούσε λύκους στα δάση των Απέννινων ορών όπου και ονομάστηκε Λούπερκους ( lupus – λύκος). Θεωρείτο προσώποποίηση του χανανίτικου θεού της βροχής και της γονιμότητας  Βάαλ ( valeus – ισχυρός και βαλ – καρδιά στα βαβυλωνιακά).

Οι λαοί της τότε ανατολής γιόρταζαν προς τιμή του Βάαλ – Λούπερκους περί τα μέσα Φεβρουαρίου, μιαν ειδωλολατρική αισθησιακή γιορτή , για να εξευμενίσουν την Φύση και να έχουν καλή σοδειά.

Οι Ρωμαίοι αργότερα τήρησαν το παγανιστικό αυτό έθιμο με τα  «Λουπερκάλια» (Lupercallia) που εορτάζονταν 14 και 15 Φεβρουαρίου. Η ανταλλαγή δώρων μεταξύ των «αγαπημένων» συνηθίζονταν από εκείνη την εποχή. Έβαζαν τα ονόματα νεαρών κοριτσιών σ’ ένα κουτί και οι άντρες έπαιρναν εκείνη που θα τους τύχαινε στο λαχνό.

Οι Ρωμαίοι έσπειραν το έθιμο και στα μέρη μας ταυτίζοντας τον Λούπερκους με το θεό Πάνα όπου συνεχίστηκε και στη χριστιανική εποχή. Μετά την αναγνώριση του Χριστιανισμού, ως επίσημης θρησκείας , έγιναν προσπάθειες κατάργησης της γιορτής. Όμως, αυτό που τελικά κατορθώθηκε, ήταν ν’ αλλάξει η γιορτή από »Λουπερκάλια» σε »μέρα του Αγίου Βαλεντίνου»!

Ο  Άγιος Βαλεντίνος έζησε περί το 270μΧ, επί Κλαύδιου του 2 ου και ήταν επίσκοπος του Τέρμι της Ιταλίας. Θέλοντας να διαδώσει τη χριστιανική πίστη, μαζί με τον Άγιο Μάριο, πάντρευαν ζευγάρια χριστιανών την εποχή που ο Κλαύδιος το είχε απαγορεύσει γιατί δεν έβρισκε άνδρες για τις εκστρατείες του και πίστευε ότι ο λόγος ήταν πώς οι άνδρες δεν ήθελαν να αφήσουν τις οικογένειές τους και τις αγαπημένες τους. Οι δύο Ιερείς βασανίστηκαν μέχρι θανάτου. Ο Άγιος Βαλεντίνος λατρεύεται από τον 4ο αιώνα στη Ρώμη, στο παρεκκλήσι της βασιλικής της Via Flaminia.  Θεωρείται προστάτης των επιληπτικών. Εορταζόταν από τους καθολικούς στις 14 Φεβρουαρίου μαζί με τον Άγιο Μάριο μέχρι και το 1969 που αφαιρέθηκε απο το καθολικό εορτολόγιο.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν  αναγνώρισε τον άγιο αυτό και  αποφάσισε να δημιουργήσει τον δικό της.

ΑΓΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Υπάρχει επομένως ο Άγιος Έρωτας στις 25 Ιουνίου (καμία σχέση , μόνο στο όνομα), αλλά και Άγιοι προστάτες του Έρωτα, όπως ο Άγιος Υάκινθος στις 3 Ιουλίου και οι Άγιοι Ακύλας και Πρισκίλλα  στις 13 Φεβρουαρίου, οι οποίοι όμως δεν κατάφεραν να καθιερωθούν .

ΑΓΙΟΣ ΥΑΚΙΝΘΟΣ
ΑΓΙΟΣ ΥΑΚΙΝΘΟΣ

Η αλήθεια είναι ότι ο Άγιος Βαλεντίνος έχει επικριθεί πολύ και ότι πολλοί θεωρούν ότι η γιορτή του έρωτα έχει εμπορευματοποιηθεί.Έτσι λοιπόν εκτός από τους ερωτευμένους, στις 14 Φεβρουαρίου έχουν την τιμητική τους τα ανθοπωλεία, τα ζαχαροπλαστεία, και φυσικά όσοι δίνουν τη δυνατότητα στους ανθρώπους να »εκφράσουν» τον έρωτα τους. Ένα όμορφο μπουκέτο λουλούδια, ένα ρομαντικό δείπνο, ένα κουτάκι λαχταριστά σοκολατάκια…  δε χρειάζεται να υπάρχει  Άγιος για να εορταστούν , αλλά η αλήθεια είναι ότι μια επιπλέον «αφορμή» δεν έβλαψε ποτέ κανένα…




ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ; Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

Τι είναι η ΑΠΟΚΡΙΑ ή ΑΠΟΚΡΕΩ;

Απόκρεω ή αποκριά, χαρακτηρίζεται η περίοδος των τριών εβδομάδων πριν από την Καθαρά Δευτέρα, κατά την οποία επικρατεί το έθιμο του μασκαρέματος. «Αποκρεά» σημαίνει την αποχή από το κρέας (από-κρεώ).

Συνώνυμη της λέξης Αποκριά είναι και η λέξη Καρναβάλι (Carnival) που προέρχεται από το λατινικό carnem levare (αποχή από το κρέας).

Οι ρίζες των εκδηλώσεων αυτών βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα, στη Διονυσιακή λατρεία. Ο Διόνυσος, κατά το δωδεκάθεο, ήταν ο θεός της γονιμότητας και οι αρχαίοι `Ελληνες τον τιμούσαν με μεγάλους εορτασμούς, τα Διονύσια. Κατά τους εορτασμούς αυτούς, στην αρχαία Αθήνα, γινόταν παρέλαση άρματος που ξεκινούσε από τη θάλασσα (συμβόλιζε τον ερχομό της Άνοιξης ).

Οι επιβαίνωντες στο άρμα – άμαξα,  περιφερόμενοι τους δρόμους  χυδαιολογούσαν κατά του παρευρισκομένου πλήθους (εξού και η έκφραση » άκουσε τα εξ’ αμάξης»). Το άρμα ακολουθούσαν χορευτές και τραγουδιστές μεταμφιεσμένοι με προσωπίδες που τραγουδούσαν σατυρικά (μυλλομένα) τραγούδια. Οι εορτασμοί αυτοί, πέρασαν από πολιτισμό σε πολιτισμό δεχόμενοι επιρροές από διάφορες κουλτούρες και ιστορικά γεγονότα.

Με την επικράτηση του χριστιανισμού, στοιχεία της αρχαιοελληνικής λατρείας συνδυάστηκαν στη συνείδηση και τις παραδόσεις του λαού με την περίοδο πριν από τη Σαρακοστή. Από το 19ο αι. μέχρι σήμερα το καρναβάλι ξεκινά κάθε χρόνο την Κυριακή του Τελώνη και Φαρισαίου και λήγει την Κυριακή της Τυροφάγου.

Παλιότερα,  παρέες μεταμφιεσμένων (πελλόμασκες) κυκλοφορούσαν στους δρόμους και γύριζαν τα βράδια στις γειτονιές τραγουδώντας άσεμνα και σκωπτικά τραγούδια. Αυτού του είδους, όμως, οι καρναβαλικές εκδηλώσεις χάθηκαν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό με το πέρασμα του χρόνου για να επικρατήσουν οργανωμένες από τις τοπικές κοινωνίες και τυποποιημένες εορταστικές εκδηλώσεις με αποκριάτικες στολές και άρματα.

Οι Απόκριες αποτελούν ουσιαστικά  μια περίοδο εκτόνωσης , πριν αρχίσει η Σαρακοστή,  την Καθαρά Δευτέρα. Με τη νηστεία της Σαρακοστής οι πιστοί προετοιμάζονται ψυχικά και σωματικά για να παρακολουθήσουν τα Θεία Πάθη κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Τι είναι το Τριώδιο;

Με τον ευρύτερο όρο Αποκριά, ονομάζουμε τη χρονική περίοδο τριών εβδομάδων πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή, το γνωστό μας τριώδιο.

Οι τρεις Κυριακές που κλείνουν την κάθε εβδομάδα του τριωδίου είναι:

  • η Κυριακή του Ασώτου,
  • η Κυριακή της Απόκρεω (μικρή αποκριά) και
  • η Κυριακή της Τυροφάγου (Μεγάλη Αποκριά).

Η περίοδος του Τριωδίου καλύπτει:

α. Τις τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (22 ημέρες).

β. Τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (40 ημέρες, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή πριν από το Σάββατο του Λαζάρου).

γ. Τις δυο ήμερες Σάββατο του Λαζάρου και Κυριακή των Βαΐων (συνδετικές ήμερες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με τη Μεγ. Εβδομάδα).

δ. Τη Μεγάλη Εβδομάδα (6 ημέρες).

Τσικνοπέμπτη – Η αρχή του καρναβαλιού 

Οι τρεις εβδομάδες πριν την αρχή της Σαρακοστής ονομάζονται Προφωνή, Κρεατινή και της Τυροφάγου.

Στο μέσο της Κρεατινής (της 2ης) εβδομάδας βρίσκεται η Τσικνοπέμπτη, κατά την οποία παραδοσιακά καταναλώνεται μεγάλη ποσότητα κρέατος, εν είδει προετοιμασίας για τη νηστεία της Σαρακοστής. Για την ορθόδοξη παράδοση, οι νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής είναι σημαντικές, οπότε η Πέμπτη θεωρούνταν η καταλληλότερη μέρα για κραιπάλες.

Η Τσικνοπέμπτη θεωρείται η αρχή της αποκριάς – είσοδος του βασιλιά καρνάβαλου – έναρξη των αποκριάτικων εκδηλώσεων.

Το όνομα «Τσικνοπέμπτη» προέκυψε γιατί την ημέρα αυτή (Πέμπτη) το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να έχει πάντα λίγο λίπος ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη «τσίκνα».

Ακόμα και οι πιο φτωχοί άνθρωποι κάθε περιοχής, πρέπει να ψήσουν κρέας ώστε να μυρίσει το σπίτι τους και όλοι να ξέρουν ότι γιορτάζουν!

Γιατί φοράμε μάσκες ;

Μαζί με την Τσικνοπέμπτη έχει καθιερωθεί πλέον και η ειδωλολατρική παράδοση του μασκαρέματος που υποτίθεται ότι διώχνει τα κακά πνεύματα του χειμώνα και βοηθάει έτσι στην εξασφάλιση μιας επιτυχημένης σοδειάς.

Το sinolo σας εύχεται καλή διασκέδαση

και όπως πάντα

ΦΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΟ ΜΕ ΜΕΤΡΟ

ΕΧΕΧΕΕΧΕΧΕ

ΓΡΑΨΕ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΛΥΣΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΙΩΝΙΩΣ ΑΛΥΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

1. Το Δήλιο πρόβλημα

Το δήλιο πρόβλημα ή ο διπλασιασμός του κύβου απασχόλησε τους αρχαίους Έλληνες γεωμέτρες και η αναζήτηση λύσεων, οδήγησε σε μια έντονη ανάπτυξη της Γεωμετρίας.

Το δήλιο πρόβλημα απόκτησε δημοσιότητα όταν το ανέφερε, σε μια τραγωδία o βασιλιάς της Κρήτης Μίνως διαμαρτυρόμενος γιατί το κενοτάφιο, που προοριζόταν για το γυιό του Γλαύκο, ήταν πολύ μικρό για βασιλικό μνημείο και απαιτούσε το διπλασιασμό του όγκου του χωρίς να αλλάξει το κυβικό του σχήμα. Πανελλήνια γνωστό όμως έγινε το πρόβλημα αυτό όταν αναφέρθηκε από το μαντείο του Δήλιου Απόλλωνα, όταν δηλαδή ρωτήθηκε το μαντείο, τι πρέπει να κάνουν για να απαλλαγούν από το λοιμό που μάστιζε το νησί Δήλο, απάντησε ότι τούτο θα συμβεί αν διπλασιάσουν τον κυβικό βωμό του Απόλλωνα. Έτσι το πρόβλημα του διπλασιασμού του κύβου πέρασε στην ιστορία με το όνομα «Δήλιο πρόβλημα».

Οι λύσεις που δόθηκαν στο πρόβλημα, κατά την ελληνική αρχαιότητα, σώθηκαν και φθάσανε σε μάς από τον σχολιαστή των έργων του Αρχιμήδη Ευτόκιο (6 αι. μ.χ). Αυτός σχολιάζοντας ανάλογο πρόβλημα του Αρχιμήδη και τη μέθοδο που αυτός χρησιμοποίησε για να το λύσει, δίνει όλες τις λύσεις παρεμβολής που του ήταν τότε γνωστές από παλαιότερες συγγραφές. Οι λύσεις που δίνει είναι 12 και η αρχαιότερη είναι του Αρχύτα. Οι κυριότερες από τις γνωστές λύσεις προέρχονται από τους :

2. Η Τριχοτόμηση γωνίας

Σήμερα δεν γνωρίζουμε κάτω από ποιες συνθήκες τέθηκε το πρόβλημα της τριχοτόμησης γωνίας στην ελληνική αρχαιότητα. Ξέρουμε όμως ότι αποτελούσε το ένα από τα τρία μεγάλα προβλήματα μετά το Δήλιο και τον τετραγωνισμό του κύκλου. Ουσιαστικά το πρόβλημα έγκειται στην τριχοτόμηση οξείας γωνίας, διότι αν είναι αμβλεία αφαιρούμε απο αυτήν την ορθή που μπορεί να τριχοτομηθεί με χάρακα και διαβήτη. Η τριχοτόμηση όμως μιάς οξείας γωνίας είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί μόνο με χάρακα και διαβήτη γιατί η εξίσωση που την εκφράζει είναι τρίτου βαθμού χωρίς να μπορεί να αναχθεί σε δευτέρου. Πράγματι από τη τριγωνομετρία μας είναι γνωστή η σχέση  στην οποία αν θέσουμε εφ3θ=α και εφθ=x και κάνουμε τις πράξεις θα φθάσουμε στη x3-3αx2-3x+α=0 που είναι η εξίσωση της τριχοτόμησης. Η κατασκευή με χάρακα και διαβήτη των ριζών αυτής της εξίσωσης είναι δυνατή μόνο αν μπορεί αυτή να αναλυθεί σε δύο παράγοντες, ένα πρωτοβάθμιο και ένα δευτεροβάθμιο, όμως αυτό αποδείχθηκε μόλις το 1837, ότι είναι αδύνατο.

Οι αρχαίοι Έλληνες γεωμέτρες όταν οι προσπάθειές τους με το χάρακα και το διαβήτη δεν απέδωσαν, στράφηκαν σε άλλες καμπύλες εκτός του κύκλου και σε άλλες μεθόδους. Το πρώτο αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ήταν η επινόηση από τον Ιππία τον Ηλείο της πρώτης καμπύλης στην ελληνική Γεωμετρία, μετά την περιφέρεια, της τετραγωνίζουσας, με τη βοήθεια της οποίας έδωσε και τη πρώτη λύση του προβλήματος.

Οι γνωστότεροι αρχαίοι γεωμέτρες που ασχοληθήκανε με το πρόβλημα της τριχοτόμησης της γωνίας ειναι :

3. Ο Τετραγωνισμός του κύκλου

Η μέτρηση του εμβαδού του περικλειομένου από κάποιο σχήμα, ήταν σε όλους τους λαούς, από την εποχή που ακόμη η γεωμετρία ήταν εμπειρικής μορφής, βασική επιδίωξη όλων των γεωμετρών. Από τη στιγμή που διαλέξανε σαν μονάδα μέτρησης των εμβαδών, το τετράγωνο με πλευρά τη μονάδα μήκους, αυτόματα τέθηκε και το πρόβλημα του τετραγωνισμού των διαφόρων σχημάτων.

Αρχικά «τετραγωνίστηκαν» δηλαδή προσδιορίστηκε το εμβαδόν τους, τα ορθογώνια, τα τρίγωνα, τα παραλληλόγραμμα και ορισμένα πολύγωνα. Μετά από αυτό ήταν φυσικό να επιδιωχθεί και ο τετραγωνισμός σχημάτων περικλειομένων από καμπύλες γραμμές και πρώτου από όλα του κύκλου. Ο τετραγωνισμός του κύκλου, το τρίτο από τα μεγάλα προβλήματα της αρχαιότητας, απασχόλησε πολλούς ερευνητές για πολλούς αιώνες και υπήρξε το μεγάλο εμπόδιο πάνω στο οποίο σκόνταψαν μεγάλα ονόματα.

Η απαίτηση του προβλήματος είναι να κατασκευαστεί τετράγωνο ισοδύναμο με δοσμένο κύκλο, αν δηλαδή είναι R η ακτίνα του κύκλου και x η ζητούμενη πλευρά του τετραγώνου, πρέπει να αληθεύει η σχέση , όπου π ο λόγος του μήκους της περιφέρειας προς το μήκος της διαμέτρου του κύκλου. Παρόλο που εμπειρικά είχε διαπιστωθεί ότι ο λόγος π της περιφέρειας προς τη διάμετρο διατηρείται σταθερός, ωστόσο η κατασκευή αυτού του λόγου και όταν ακόμη η Γεωμετρία εφοδιασμένη με την απόδειξη είχε γίνει επιστήμη, στάθηκε αδύνατη. Υπήρξαν κατασκευές του π μεγαλοφυείς κατά τη σύλληψη όχι όμως πραγματοποιημένες σύμφωνα με την απαίτηση του «χάρακα και του διαβήτη» που έθεταν τότε. Παράλληλα έγιναν μεγαλειώδεις προσπάθειες υπολογισμού της τιμής του π, οι οποίες με πρωτεργάτη τον Αρχιμήδη, έδωσαν ένδοξα αποτελέσματα.

Ο πρώτος που ασχολήθηκε με τον τετραγωνισμό του κύκλου είναι οΑναξαγόρας ο Κλαζομένιος (500-428 π.χ) δάσκαλος και φίλος του Περικλή. Στη συνέχεια ασχολήθηκαν οι Ιπποκράτης ο Χίος (470- 400 π.χ) ο σοφιστήςΑντιφών ο Αθηναίος (περί το 430 π.χ) ο επίσης σοφιστής Βρύσων ο Ηρακλειώτης σύγχρονος του Αντιφώντα. Ουσιαστική ώθηση στο πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου, δόθηκε από τον σοφιστή Ιππία τον Ηλείο (β’ μισό του 5ου αι. π.χ) και από τους Πάππο (3ος αι. μ.χ) και τον Δεινόστρατο (4ος αι. π.χ) αδελφό του Μέναιχμου.

Ο Ιάμβλιχος (250-325 μ.χ) αναφέρει ότι τον τετραγωνισμό του κύκλου κατόρθωσαν :

  • O Αρχιμήδης (267-212 π.χ) με τη βοήθεια της «Έλικας».
  • Ο Νικομήδης (περίπου 200 π.χ) με την καμπύλη που ονομαζόταν «ιδίως τετραγωνίζουσα».
  • Ο Απολλώνιος (265-170 π.χ) με την καμπύλη που ονόμαζε ο ίδιος «αδελφή της κοχλοειδούς» που ήταν όμως ίδια με την καμπύλη του Νικομήδη.
  • Ο Κάρπος με κάποια καμπύλη την οποία ονομάζει απλά «εκ διπλής κινήσεως προερχομένη».

Και άλλοι πολλοί !!

ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40

(1) Σιεριφης Βαρνάβας του Ελευθερίου εξ Αμμοχώστου, πτυχιούχος ιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών, εθελοντής πολεμιστής του 39 Συντάγματος Ευζώνων Μεσολογγίου, έπεσε (1ος Κύπριος) μαχόμενος στη νικηφόρα αντεπίθεση του Ελληνικού Στρατού κατά των Ιταλών φασιστών εισβολέων στο Τεπελένι της Βορείου Ηπείρου.

(2) Λιασίδης Λουκάς του Χαραλάμπους εξ Αμμοχώστου, φοιτητής ιατρικής στην Αθήνα, εθελοντής επίσης του 39 ΣΕ, τραυματίστηκε κρίσιμα στο Τεπελένι κι εξέπνευσε σε νοσοκομείο της Αθήνας.

(3) και (4) Γεωργιάδης Ροδίων του Προκοπίου εκ Λεμεσού, πτυχιούχος ιστορίας και αρχαιολογίας του Παν/μίου Αθηνών κι ο αδελφός του Μιλτιάδης, πτυχιούχος Σιβιτανιδείου Σχολής, εθελοντές πολεμιστές του 39 ΣΕ, ο Ροδίων προαχθείς σε δεκανέα επ’ ανδραγαθία στο πεδίο της μάχης κατά των Ιταλών εισβολέων, στελέχη κατόπιν της αντιστασιακής οργανώσεως «Εθνικόν Επαναστατικόν Κομιτάτον», συνελήφθησαν απ’ την Γκεστάπο, καταδικάστηκαν από Γερμανικό Στρατοδικείο, μεταφέρθηκαν στις ναζιστικές φυλακές του Βρανδεμβούργου, όπου ο Ροδίων εξέπνευσε 16.10.1944 κι ο Μιλτιάδης κατέστη για πάντα αγνοούμενος.

(5) Δρουσιώτης Ανδρέας του Αργυρού εκ Λεμεσού, επίσης πτυχιούχος, εθελοντής πολεμιστής του 39 ΣΕ, αργότερα αντάρτης του ΕΛΑΣ, θυσιάστηκε πολεμώντας το 1944 στην Πιερία…

Και οι πέντε στον πρώτο κατάλογο των 46 Κυπρίων, εκ των οποίων οι 30 φοιτητές, στην Αθήνα, που μετά την 28η Οκτωβρίου 1940 έσπευσαν εθελοντές στον Ελληνικό Στρατό και πολέμησαν τους Ιταλούς στη Β. Ήπειρο. Πλήθος στοιχεία, στο βιβλίο «Έπος και Μαρτύριο – Οι Κύπριοι Ήρωες του Αλβανικού Έπους και της Εθνικής Αντίστασης – Ροδίων και Μιλτιάδης Γεωργιάδης», του Γεωργίου Ν. Χατζηκωστή.

Ο ιστορικός Πέτρος Παπαπολυβίου υπολογίζει τους Κυπρίους εθελοντές του ΕΣ στον πόλεμο του 1940-41 σε 200 τουλάχιστον. Στις 25.11.1940 ο εξ Αμμοχώστου γόνος μεγάλης οικογένειας, Ευάγγελος Λούη Λουΐζος, «πήρε ταξί και ζήτησε από τον εμβρόντητο οδηγό να τον οδηγήσει αμέσως στο βορειοηπειρωτικό μέτωπο» όπου κατετάγη εθελοντής. Ο ίδιος, όπως και πολλοί άλλοι Κύπριοι εθελοντές, ήσαν τέκνα επίσης εθελοντών πολεμιστών του ΕΣ στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13, της Κρητικής Επανάστασης και του ελλαδοτουρκικού πολέμου του 1897.

Είκοσι περίπου χιλιάδες Κύπριοι εθελοντές πολέμησαν κατά του Ναζισμού και του Φασισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τάφοι 600 Κυπρίων πεσόντων βρίσκονται σε 49 κοιμητήρια 18 διαφορετικών χωρών. Πρώτ’ απ’ όλα και πάνω απ’ όλα: «Για της Ελλάδας μας τη λευτεριά», όπως στιχούργησε ο Τεύκρος Ανθίας, σε μουσική των Ελλήνων πολεμιστών του 1912- 13, στον ύμνο των Ακελιστών εθελοντών, που από 16.6.1943 αποφάσισαν και κατατάγηκαν στο βρετανικό «Κυπριακό Σύνταγμα».
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΡΑΔΙΟΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ
ΣΤΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΜΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΩΝ.
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ , ΠΙΕΙΤΕ ΕΝΑ ΚΑΦΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΗΜΕΡΑ
ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΟΝ ΕΡΑΝΟ.
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
»ΜΟΝΟ Η ΑΓΑΠΗ ΜΠΟΡΕΙ»